Από την στήλη του Συλλόγου Ιντιφάντα στην εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς
Αναρωτιόμαστε αν σχολίασε κανένα από τα επίσημα ΜΜΕ την ειρωνεία του όλου σκηνικού με τους Έλληνες και τους σιωνιστές «αντιφασίστες» ηγέτες. Μάλλον όχι. Άλλωστε πρόσφατα το Βήμα στην αγιογραφία του ελληνο-ισραηλινού εκπροσώπου του ισραηλινού στρατού, επιχειρηματία κ. Σάμπυ Μιωνή, φρόντισε να μας τον παρουσιάσει ως «αντιρατσιστή»!
Δεν θα αναφερθούμε ιδιαίτερα στο μεμονωμένο περιστατικό του 2007 όταν συγκλόνισε η είδηση για τη σύλληψη για ρατσιστικές επιθέσεις, νεαρών ισραηλινών νεοναζί που κατάγονταν από την πρώην ΕΣΣΔ. Αν και δεν είναι τυχαίο ότι ευδοκίμησε σε ένα κράτος που μιλά ενάντια στο ρατσισμό μόνο όταν αυτός παρατηρείται εκτός «συνόρων» (σε εισαγωγικά καθώς πρόκειται για το μοναδικό κράτος που δεν μας έχει πληροφορήσει ακόμα για το ποιά είναι τα σύνορά του).
Το κυρίαρχο ζήτημα είναι ο συστημικός φασισμός και ρατσισμός του κράτους του Ισραήλ, και δυστυχώς και μεγάλου μέρους της ισραηλινής κοινωνίας, όπως αποδεικνύει και η πρόσφατη μαζικότατη συμμετοχή εκατοντάδων χιλιάδων στην κηδεία του ρατσιστή ραβίνου Ovadia Yosef, ιδρυτή του ακροδεξιού κόμματος Σας. Ποιά ήταν η αντίδραση του πολιτικού κόσμου στα περυσινά πογκρόμ εναντίον αφρικανών, κυρίως, μεταναστών και προσφύγων; Βουλευτές από το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού φάσματος έσπευσαν να μιλήσουν για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες ως «καρκίνο» για την ισραηλινή κοινωνία, να ζητήσουν φυλάκιση των ακτιβιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων που τους υπερασπίζονται και να πυροβολείται όποιος περνά παρανόμως τα «σύνορα». Άλλωστε ο «αντιφασίστας» Νετανιάχου δε διστάζει νααπελάσει παιδιά για να διατηρήσει τον εβραϊκό χαρακτήρα του κράτους.
Αν οι παραβιάσεις δικαιωμάτων των μεταναστών και των προσφύγων φαντάζουν – δυστυχώς – συνηθισμένο φαινόμενο στις «δυτικές» κοινωνίες (και την ελληνική), τι να πει κανείς για την φετινή παραδοχή ότι το Ισραήλ παρείχε αντισυλληπτικά σε εβραίες από την Αιθιοπία εν αγνοία τους; Πολλά περισσότερα θα μπορούσαμε να γράφουμε για το ρατσισμό απέναντι σε διάφορες κοινότητες ισραηλινών εβραίων (Μιζραχί, μαύρων, Ινδών κ.α.)
Το κυριότερο όμως είναι το θεσμοποιημένο απαρτχάιντ που εφαρμόζει το Ισραήλ προς τους Παλαιστίνιους. Οι συστηματικές δολοφονίες, φυλακίσεις, βασανιστήρια, εκτοπισμοί με αρπαγή γης και χτίσιμο εποικισμών, κατεδαφίσεις σπιτιών, καταστροφές καλλιεργειών, αρπαγή του νερού και άλλων φυσικών πόρων, και άλλα εγκλήματα εναντίον συγκεκριμένης εθνοτικής ομάδας από μια άλλη, με σκοπό την κυριαρχία επί αυτής καταφανέστατα εμπίπτουν στον ορισμό του διεθνούς δικαίου περί απαρτχάιντ, όπως κατά καιρούς έχουν παραδεχθεί εισηγητές του ΟΗΕ. Όσο για το απαρτχάιντ κατά των αράβων πολιτών του Ισραήλ, μόνο τους εκτοπισμούς και την κατεδάφιση των χωριών των Βεδουίνων να δει κανείς, αντιλαμβάνεται το μέγεθος του ζητήματος. Ζήτημα που η πλειοψηφία των εβραίων Ισραηλινών διόλου δεν απαρνείται αφού σε δημοσκοπήσειςδείχνει τη στήριξή της σε ένα καθεστώς απαρτχάιντ. Αντιρατσισμός α λα καρτ…
Σύλλογος Ιντιφάντα
http://intifadagr.wordpress.com/
